نقش فناوری در آموزش: بررسی ابزارها و تکنولوژی های نوین و تاثیر آن ها بر یادگیری

پیشرفت سریع فناوری های نوین در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با تحولات بنیادینی مواجه ساخته و شیوه های سنتی یاددهی–یادگیری را دگرگون کرده است. مسئله اصلی این پژوهش، بررسی نقش فناوری در آموزش و تحلیل تاثیر ابزارها و تکنولوژی های نوین بر فرایند یادگیری فراگیران است. هدف پژوهش حاضر، شناسایی مهم ترین فناوری های آموزشی نوین، تبیین کارکردهای آن ها در محیط های آموزشی و ارزیابی میزان تاثیر آن ها بر بهبود کیفیت یادگیری، انگیزش و مشارکت یادگیرندگان می باشد. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و تحلیل یافته های پژوهش های مرتبط انجام شده است. ابزارهای مورد بررسی شامل آموزش الکترونیکی، سیستم های مدیریت یادگیری، یادگیری مبتنی بر تلفن همراه، واقعیت مجازی و هوش مصنوعی در آموزش هستند. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری هدفمند فناوری های نوین می تواند موجب افزایش تعامل آموزشی، شخصی سازی فرایند یادگیری، دسترسی آسان تر به منابع آموزشی و ارتقای مهارت های شناختی و فراشناختی فراگیران شود. همچنین نتایج حاکی از آن است که موفقیت فناوری در آموزش، وابسته به عواملی نظیر آمادگی معلمان، زیرساخت های فنی و طراحی آموزشی مناسب می باشد. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که فناوری های نوین، در صورت استفاده آگاهانه و برنامه ریزی شده، نقش موثری در بهبود کیفیت آموزش و یادگیری ایفا می کنند و می توانند به عنوان ابزاری توانمند در تحول نظام های آموزشی مورد توجه قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، یادگیری الکترونیکی ، ابزارهای نوین آموزشی ، آموزش دیجیتال ، کیفیت یادگیری