جایگاه تربیت بدنی در نظام آموزشی مدارس ایران

تربیت بدنی به عنوان یکی از ارکان کلیدی نظام آموزشی، نقشی چندوجهی در ارتقای سلامت جسمانی، بهداشت روانی، رشد اجتماعی و توسعه شایستگی های حرکتی و شناختی دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی جایگاه تربیت بدنی در نظام آموزشی مدارس ایران، از روش مرور روشمند استفاده کرد؛ دامنه زمانی مطالعات دو دهه اخیر بود و پژوهش با فرایند جست وجو، غربال گری، استخراج داده و تحلیل مضمون انجام شد. یافته ها نشان دادند که جایگاه تربیت بدنی علی رغم پشتیبانی اسنادی، در اجرا با ناپایداری ساختاری، نابرابری در دسترسی به زیرساخت ها، نقش محوری مدیریت مدرسه و معلمان، کاهش مشارکت در مقاطع بالاتر و تاثیر چشمگیر زمینه های فرهنگی–اجتماعی مواجه است؛ همچنین مدل های مدیریت کیفیت و مشارکت محلی در تجهیز و پایداری برنامه ها نقش موثری داشتند. نتیجه گیری کلی این بود که ارتقا نیازمند رویکردی سیستمی شامل تقویت ساختار نهادی، توانمندسازی معلمان، تضمین عدالت فضایی و بهره گیری از ظرفیت های محلی است و ارزیابی منظم مبتنی بر شاخص های عملیاتی برای تضمین اثربخشی ضروری است. کلیدواژه ها: تربیت بدنی مدرسه ای، مدیریت کیفیت آموزشی، عدالت آموزشی، مشارکت دانش آموزان