تاثیر تعامل معلم–دانش آموز در اثربخشی روش تدریس

اثربخشی روش های تدریس دارای ساختار استاندارد (مانند آموزش مستقیم) به کیفیت تعامل معلم–دانش آموز وابسته است. این مقاله با رویکرد مروری-تحلیلی نشان می دهد که تعامل مثبت (شامل احترام، حمایت عاطفی و بازخورد سازنده) نقش حیاتی در تبدیل ساختارهای آموزشی خشک به فرآیندی پویا و اثربخش دارد. یافته ها حاکی از آن است که تلفیق ساختار منسجم با کیفیت بالای تعامل، مشارکت و یادگیری دانش آموزان را به حداکثر می رساند. بنابراین، کاربست موفق روش های ساختاریافته مستلزم توجه همزمان به ابعاد فنی و انسانی آموزش است.

کلیدواژه ها:

دانش آموز ، روش تدریس ، تعامل معم و دانش آموز ، یادگیری