تحلیل نقش نوسانات امواج مغزی (آلفا و بتا) بر کارایی شناختی و توجه پایدار دانش آموزان

زمینه و هدف: نادیده انگاشتن ساعت زیستی بدن در برنامه ریزی های آموزشی، می تواند منجر به کاهش بازدهی یادگیری شود. پژوهش حاضر با رویکرد «کرونوپداگوژی»، به دنبال واکاوی تاثیر چرخه های شبانه روزی امواج مغزی بر بهینه سازی زمان بندی تدریس و ارتقای عملکرد تحصیلی است. روش شناسی: در این مطالعه تجربی، فعالیت الکتریکی مغز (EEG) دانش آموزان با تمرکز بر باندهای فرکانسی آلفا (مرتبط با آرامش هوشیار) و بتا (مرتبط با تمرکز فعال) در بازه های زمانی مختلف روز پایش شد. همزمان، سطح توجه و عملکرد یادگیری آنان مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها: تحلیل داده های طیفی نشان داد که سطح برانگیختگی قشری (Cortical Arousal) و غلبه امواج بتا در ساعات اولیه روز به نقطه اوج می رسد که همبستگی معناداری با افزایش ظرفیت حافظه کاری و دقت تمرکز دارد. در مقابل، ساعات انتهایی روز با افزایش فعالیت امواج آلفای دامنه پایین و خستگی سیناپسی همراه بود. نتیجه گیری: تطبیق جداول درسی با ریتم های بیولوژیک مغز، نه تنها منجر به کاهش بار شناختی غیرضروری می شود، بلکه با بهره گیری از «پنجره های طلایی یادگیری» در ساعات اوج فعالیت مغزی، کیفیت آموزش را به طور معناداری بهبود می بخشد.

کلیدواژه ها:

عصب شناسی تربیتی ، امواج مغزی (EEG) ، کرونوپداگوژی ، توجه پایدار ، بهینه سازی زمان آموزش.