تحلیل مروری تاثیر آموزش الکترونیکی بر برنامه ریزی درسی

آموزش الکترونیکی در دهه های اخیر به یکی از مولفه های اصلی نظام های آموزشی تبدیل شده و نقش مهمی در تحول برنامه ریزی درسی ایفا کرده است. گسترش محیط های یادگیری دیجیتال، ضرورت بازاندیشی در اهداف، محتوا، روش های یاددهی–یادگیری و شیوه های ارزشیابی را بیش از پیش آشکار ساخته است. هدف این مقاله، مرور و تحلیل نظام مند مبانی نظری و پژوهش های مرتبط با تاثیر آموزش الکترونیکی بر برنامه ریزی درسی است. بدین منظور، مطالعات داخلی و خارجی مرتبط با حوزه آموزش الکترونیکی و برنامه درسی مورد بررسی و تحلیل تطبیقی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که آموزش الکترونیکی با تاکید بر انعطاف پذیری، تعامل و یادگیرنده محوری، الگوهای سنتی برنامه ریزی درسی را به چالش کشیده و زمینه را برای طراحی برنامه های درسی پویا و متناسب با نیازهای متنوع یادگیرندگان فراهم کرده است. همچنین، نتایج حاکی از آن است که موفقیت برنامه ریزی درسی در آموزش الکترونیکی، به میزان انسجام نظری، کیفیت طراحی آموزشی و هم راستاسازی مولفه های برنامه درسی وابسته است. بر این اساس، مقاله بر ضرورت اتخاذ رویکردی تامل محور و مبتنی بر شواهد در طراحی و اجرای برنامه های درسی الکترونیکی تاکید می کند و پیشنهادهایی برای بهبود سیاست گذاری و عمل آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش الکترونیکی ، برنامه ریزی درسی ، یادگیری مجازی ، طراحی آموزشی ، ارزشیابی یادگیری