بررسی تاثیر تکنیک بارش فکری بر افزایش خلاقیت دانش آموزان ابتدایی

خلاقیت به عنوان یکی از مهارت های اساسی قرن ۲۱، نقش مهمی در رشد شناختی، اجتماعی و حل مسئله دانش آموزان دارد. با وجود اهمیت آن، محیط های آموزشی سنتی اغلب فرصت های کافی برای پرورش تفکر خلاق فراهم نمی کنند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر تکنیک بارش فکری بر افزایش خلاقیت دانش آموزان مقطع ابتدایی مدارس ناحیه سه کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل انجام شد و نمونه شامل ۸۰ دانش آموز بود. ابزار گردآوری داده ها آزمون خلاقیت تورنس و مشاهدات کلاس بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بارش فکری موجب افزایش معنادار خلاقیت کلی و ابعاد آن شامل تفکر واگرا، انعطاف پذیری، اصالت و جریان ایده ها شد. همچنین، این تکنیک مشارکت فعال، تعامل گروهی و انگیزه دانش آموزان را بهبود بخشید. نتایج پژوهش بیانگر آن است که بارش فکری می تواند به عنوان یک روش آموزشی موثر در کلاس های ابتدایی برای تقویت مهارت های خلاقانه و ایجاد محیط یادگیری پویا به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، تکنیک بارش فکری ، دانش آموزان ابتدایی ، تفکر واگرا ، آموزش فعال