مدرسه نوین در عصر دیجیتال: تحول یاددهی سنتی به یادگیری پویا و هوشمند

با پیشرفت های سریع فناوری و گسترش ابزارهای دیجیتال، مدارس با نیازهای آموزشی جدیدی مواجه شده اند که فراتر از روش های سنتی انتقال دانش است. این تحولات، نیازمند بازتعریف نقش مدرسه و بازنگری در شیوه های یاددهی و یادگیری هستند تا محیط آموزشی بتواند دانش آموزان را برای زندگی و کار در دنیای پیچیده و دیجیتال آماده کند. یادگیری هوشمند، که بر اساس فناوری های نوین و رویکردهای فعال یادگیری طراحی شده است، فرصت هایی برای شخصی سازی مسیر یادگیری، افزایش تعامل و مشارکت، تقویت مهارت های تفکر انتقادی و نوآوری فراهم می آورد. این مقاله با مرور نظام مند ادبیات پژوهشی داخلی و خارجی، به تحلیل ابعاد مختلف بازتعریف مدرسه، مزایا و چالش های انتقال از یاددهی سنتی به یادگیری هوشمند پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که مدارس نوین با ایجاد محیط های انعطاف پذیر، بهره گیری از فناوری های دیجیتال و بازطراحی برنامه های درسی می توانند یادگیری فعال و عمیق را تقویت کرده و نقش معلم را از انتقال دهنده صرف دانش به راهنمای فرآیند یادگیری تغییر دهند. این تغییرات علاوه بر ارتقای عملکرد تحصیلی، به افزایش انگیزه، رضایت و مهارت های اجتماعی و دیجیتال دانش آموزان منجر می شود و مدارس را به محیطی پویا و پاسخگو به نیازهای عصر دیجیتال تبدیل می کند.واژگان کلیدی:مدرسه نوین، یادگیری هوشمند، تحول آموزشی، فناوری دیجیتال، یاددهی فعال