تحول بنیادین آموزش مدرسه ای در بستر فناوری های نوین: گذار از انتقال دانش به یادگیری خودراهبر و هوشمند

ظهور فناوری های دیجیتال و نفوذ گسترده آن ها در تمامی ابعاد زندگی اجتماعی، ساختارهای آموزشی را نیز با دگرگونی های عمیق مواجه کرده است. مدرسه به عنوان نهاد اصلی تربیت نسل آینده، دیگر نمی تواند صرفا به الگوهای سنتی یاددهی متکی باشد و نیازمند بازتعریف ماموریت، نقش ها و روش های آموزشی خود است. رویکرد یادگیری هوشمند با تکیه بر فناوری های تعاملی، داده محور و محیط های یادگیری دیجیتال، زمینه ای برای فعال سازی نقش یادگیرنده، شخصی سازی آموزش و ارتقای مهارت های شناختی و اجتماعی فراهم می آورد. این مقاله با تحلیل تحولات آموزشی معاصر، به بررسی مولفه های تحول مدرسه در عصر دیجیتال، پیامدهای گذار از آموزش سنتی به یادگیری هوشمند و فرصت های ایجاد محیط های یادگیری پویا می پردازد. نتایج مرور پژوهش ها نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری آموزشی موجب افزایش انگیزه تحصیلی، بهبود عملکرد یادگیری، تقویت تفکر انتقادی و توسعه مهارت های خودتنظیمی در دانش آموزان می شود. همچنین تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری، یکی از عناصر کلیدی موفقیت مدارس نوین محسوب می گردد. با این حال، چالش هایی همچون نابرابری دسترسی دیجیتال، کمبود شایستگی های فناورانه معلمان و مقاومت فرهنگی در برابر نوآوری های آموزشی همچنان پابرجاست..واژگان کلیدی:تحول آموزشی، یادگیری هوشمند، فناوری آموزشی، مدرسه آینده نگر، یادگیری فعال