بازآفرینی مسیرهای یادگیری در مدارس با بهره گیری از سامانه های هوشمند: رویکردی نوین به طراحی برنامه های درسی انعطاف پذیر

ظهور هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های تحول آفرین عصر حاضر، افق های تازه ای را پیش روی نظام های آموزشی گشوده است و امکان عبور از الگوهای سنتی برنامه ریزی درسی به سمت ساختارهای پویا و یادگیرنده محور را فراهم ساخته است. برنامه های درسی یکنواخت که سال ها مبنای آموزش مدارس بوده اند، به دلیل نادیده گرفتن تفاوت های فردی دانش آموزان در زمینه توانایی های شناختی، سبک های یادگیری، انگیزش و سرعت پیشرفت، کارایی محدودی در ارتقای کیفیت آموزش داشته اند. در مقابل، سامانه های هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی با تحلیل داده های آموزشی گسترده، قابلیت شناسایی نیازهای اختصاصی هر یادگیرنده و طراحی مسیرهای آموزشی متناسب با آن را دارا هستند. این مقاله با تمرکز بر نقش هوش مصنوعی در بازطراحی برنامه ریزی درسی مدارس، به تبیین ابعاد آموزشی، روان شناختی و فناورانه شخصی سازی یادگیری می پردازد و نشان می دهد که چگونه فناوری های هوشمند می توانند موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، بهبود خودتنظیمی یادگیری و ارتقای عدالت آموزشی شوند. همچنین به چالش هایی همچون ملاحظات اخلاقی، امنیت داده ها، آمادگی حرفه ای معلمان و خطر تعمیق شکاف دیجیتال پرداخته می شود. جمع بندی تحلیلی مقاله حاکی از آن است که هوش مصنوعی، در صورت بهره گیری آگاهانه و سیاست گذاری صحیح، می تواند به ابزاری راهبردی برای تحول پایدار نظام آموزشی تبدیل شود و مسیر آموزش را به سوی یادگیری عمیق، منعطف و متناسب با نیازهای فردی سوق دهد.واژگان کلیدی:هوش مصنوعی آموزشی، برنامه ریزی درسی نوین، یادگیری تطبیقی