مطالعه تطبیقی رو شهای آموزش تاریخ و جغرافیا در ایران و کشورهای پیشرفت ه

آموزش تاریخ و جغرافیا ب هعنوان دو عنصر اساسی در توسعه دانش و نگرشاجتماعی، نقش مهمی در شکلدهی به تفکر انتقادی، هویت فرهنگی و درکمحیط پیرامون دان شآموزان دارد. با توجه به تحولات جهانی در حوزه آموزش،بررسی و مقایسه رو شهای آموزشی در کشور های مختلف م یتواند مسیرهاینوینی برای بهبود کیفیت آموزش در ایران ارائه دهد. پژوهش حاضر با هدفمطالعه تطبیقی روشهای آموزش تاریخ و جغرافیا در ایران و کشورهای پیشرفتهانجام شده است. در این مطالعه، عوامل موثر بر انتخاب روشهای تدریس،اولین همایش بین المللی تجربههای طلایی و پژوهشهای ماندگار معلمانThe First International Conference on Golden Experiences and Enduring Researchof Teachersبهر هگیری از فناور یهای نوین، تعامل فعال دان شآموزان با محتوا و اهمیت پرورشمهار تهای تحلیلی و تفکر انتقادی بررسی شد هاند. یافت هها نشان میدهد که درکشورهای پیشرفته، استفاده از روشهای مشارکتی، پروژهمحور و فناوریهایدیجیتال در آموزش تاریخ و جغرافیا ب هطور گسترده مرسوم است و این رو شهامنجر به افزایش علاقه، انگیزه و توانمندی تحلیلی دان شآموزان میشوند. در مقابل،در ایران، رو شهای سنتی تدریس غالب بوده و بر حافظ همحوری تاکید بیشتریدارند که م یتواند محدودی تهایی در توسعه تفکر انتقادی و درک عمیق مفاهیمایجاد کند. نتایج این مطالعه میتواند زمین هساز بازنگری در روشهای آموزشتاریخ و جغرافیا در ایران و ارتقای کیفیت یادگیری شود.واژگان کلیدی:آموزش تطبیقی، رو شهای تدریس تاریخ، رو شهای تدریس جغرافیا، کشورهایپیشرفته، تفکر انتقادی