تاثیر محیط مدرسه بر رشد اجتماعی و هیجانی دانش آموزان

محیط مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین عرصه های اجتماعی سازی پس از خانواده، نقش محوری در شکل گیری ابعاد مختلف شخصیت دانش آموزان، به ویژه رشد اجتماعی و هیجانی آن ها ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی تاثیر عوامل مختلف محیط مدرسه (شامل روابط معلم و دانش آموز، جو مدرسه، ساختارهای حمایتی و فعالیت های فوق برنامه) بر توانایی دانش آموزان در برقراری ارتباط موثر، تنظیم هیجانات و دستیابی به بهزیستی روانی انجام شده است. یافته های پژوهش های کتابخانه ای نشان می دهد که محیط های مدرسه ای مثبت، حمایتی و مشارکتی، به طور معناداری با افزایش مهارت های اجتماعی، کاهش رفتارهای مشکل ساز و بهبود سلامت هیجانی در دانش آموزان مرتبط هستند. محیط های امن و عاری از قلدری، بستر لازم برای ابراز وجود، توسعه همدلی و تقویت خودکارآمدی را فراهم می آورند. در نهایت، توجه به طراحی محیط فیزیکی و اجتماعی مدرسه به عنوان یک عامل مداخله گر ضروری است تا از حداکثر شدن پتانسیل رشد جامع دانش آموزان اطمینان حاصل شود.

کلیدواژه ها:

محیط مدرسه ، رشد اجتماعی ، رشد هیجانی ، جو مدرسه ، روابط معلم-دانش آموز ، بهزیستی روانی.