طراحی و ارائه چارچوب راهبردی نظام مند امیدبخشی در جامعه بر اساس آموزه های نهج البلاغه

امید و امیدواری به عنوان یکی از مهم ترین نیازهای روحی و معنوی انسان، نقش کلیدی در تحقق آرمان های فردی و اجتماعی ایفا می کنند. با این حال، در برخی شرایط اجتماعی و سیاسی، شاهد کاهش سطح امید در جامعه هستیم. لذا ضروری است که با ارائه چارچوبی نظام مند و کاربردی برای امیدبخشی در جامعه، بستر تحقق آرمان های انقلاب اسلامی و تمدن نوین اسلامی را فراهم آوریم. این مطالعه با الهام از آموزه های گرانسنگ نهج البلاغه به دنبال طراحی و ارائه چنین چارچوبی است. با رویکرد کیفی و طرح پژوهشی مبتنی بر تحلیل محتوا، این پژوهش در سه گام اصلی انجام شده است: ۱) تبیین مفهوم امید و بررسی جایگاه آن در نهج البلاغه ۲) طراحی و ارائه چارچوب راهبردی نظام مند امیدبخشی در جامعه ۳) ارزیابی و اعتبارسنجی چارچوب ارائه شده. چارچوب ارائه شده بر اساس اصول و رویکردهای اساسی همچون تاکید بر خداباوری و معنویت، خود شناسی، هستی شناسی و ایجاد انگیزه در جامعه بنا نهاده شده است. همچنین راهکارهای عملیاتی متنوعی از قبیل تقویت مفهوم رحمت و نعمت الهی، ایجاد فرهنگ صبر و استقامت، استفاده از گذشته برای ایجاد امید در آیندگان، تقویت روحیه مثبت اندیشی و معنویت و نقش پررنگ علما در تبیین متوازن آموزه های دینی در این چارچوب گنجانده شده است. این چارچوب راهبردی می تواند بستری نظام مند و کاربردی برای تقویت امید و امیدواری در جامعه فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

امید ، امیدواری ، نهج البلاغه ، چارچوب راهبردی ، امیدبخشی در جامعه