افزایش طول عمر در شبکه های حسگر بی سیم با بکارگیری روش تاپسیس فازی

امروزه در زمینه های مختلف، شبکه های حسگر بی سیم کاربردهای گسترده ای دارند. وظیفه اصلی گره های حسگر در برنامه های کاربردی، حس کردن محیط و تغییرات آن، همچنین گزارش حوادث غیرمترقبه در ناحیه هدف و ارسال داده های حس شده به گره چاهک یا ایستگاه پایه می باشد. محدودیت منابع و انرژی گره های حسگر و غیرقابل اطمینان بودن پیوند های بی سیم، و از طرفی، تقاضا های عملکرد مختلف در برنامه های کاربردی گوناگون، چالش هایی را در طراحی یک پروتکل ارتباطی مناسب با قابلیت تعادل بار برای شبکه های حسگر بی سیم ایجاد می نماید. خوشه بندی کارآمد می تواند موجب تعادل بار و افزایش طول عمر در شبکه حسگر بی سیم شود. در این مقاله، روشی برای افزایش طول عمر گره های شبکه های حسگر بی سیم و درنتیجه، افزایش طول عمر شبکه، مبتنی بر روش تاپسیس فازی ارائه می شود. با لحاظ نمودن پارامتر های موثر در توازن بار گره ها، از قبیل انرژی سرخوشه و گره های خوشه، پایداری خوشه و مسافت انتقال داده، خوشه بندی را به نحوی انجام می دهیم که این توازن بار در شبکه، باعث مصرف متعادل انرژی گره ها و افزایش طول عمر شبکه شود. نتایج ارزیابی های انجام شده، کارآمدی روش پیشنهادی را در مقایسه با روش های دیگر، در افزایش و متوازن سازی طول عمر گره ها، نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

شبکه های حسگر بی سیم ، تاپسیس فازی ، متوازن سازی بار ، بهینه سازی طول عمر شبکه