پیشران های رشد بهره وری فعالیت های معدنی ایران

هدف از نگارش این مقاله، تجزیه منابع رشد بهره وری کل عوامل تولید ۳۶ فعالیت معدنی بر حسب سه جزء پیشرفت فنی، تغییرات کارآیی فنی و تغییر کارآیی مقیاس در دوره ۱۴۰۰-۱۳۹۱ است. برای برآورد تابع تولید از تابع تولید ترانسلوگ و برای برآورد کارآیی، از مدل مرزی تصادفی استفاده شده است. یافته ها نشان می دهد، برای تمامی فعالیت ها، کشش نیروی کار بیش از کشش تولیدی سرمایه است. متوسط کشش تولیدی نیروی کار ۹۹/۰ و کشش تولیدی سرمایه ۲۸/۰ برآورد می شود و بنابراین، بازدهی نسبت به مقیاس در صنعت معدن فزاینده است. افزون بر این، نتایج نشان می دهد، رشد بهره وری روند صعودی داشته و از ۰۱۲/۰- درصد در سال ۱۳۹۲ به ۴۹۳/۰ درصد در سال ۱۴۰۰ افزایش یافته است. متوسط رشد بهره وری فعالیت های معدنی ۲۰۷/۰ درصد بوده و از این مقدار، ۱۹۳/۰ درصد پیشرفت فنی، ۰۰۳/۰ درصد تغییر کارآیی فنی و ۰۱۱/۰ درصد اثرات مقیاس است. بنابراین، پیشران رشد بهره وری فعالیت های معدنی، پیشرفت فنی بوده، همچنین، رشد بهره وری کل در تمامی فعالیت ها مثبت است. بیشترین رشد بهره وری مربوط به فعالیت استخراج سنگ آهن (۲۷۷/۰ درصد) و کمترین رشد مربوط به فعالیت سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی (۱۳۸/۰ درصد) است. ۱۸ فعالیت بیش از متوسط (۲۰۷/۰ درصد) رشد داشته اند. در همه فعالیت ها، پیشرفت فنی، مهم ترین محرک رشد بهره وری بوده است

کلیدواژه ها:

بهره وری ، پیشرفت فنی ، کارایی فنی ، کارایی مقیاس ، معدن