تاثیر فضای آموزشی پویا و حمایت روانی معلم بر تعهد تحصیلی دانش آموزان

نظام آموزشی به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی، نقشی اساسی در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند و تنها به انتقال دانش محدود نمی شود، بلکه زمینه ساز پرورش عاطفی، اجتماعی و تحصیلی فراگیران است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر سبک های یادگیری و ویژگی های محیط آموزشی بر سازگاری عاطفی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان بود. روش تحقیق به صورت مروری و با مطالعه نظام مند منابع علمی فارسی انجام شد. یافته ها در پنج محور اصلی دسته بندی گردید: سازگاری عاطفی (متاثر از جو خانواده و حمایت والدین)، سازگاری اجتماعی (مرتبط با سبک فرزندپروری و حمایت مدرسه)، سبک های یادگیری (تعیین کننده بهره وری و انگیزش تحصیلی)، محیط های یادگیری (تقویت کننده تعامل و تعلق) و سبک زندگی (ارتباط با کیفیت زندگی و سلامت روان). نتایج نشان داد که این عوامل در تعامل پیچیده با یکدیگر قرار دارند و توجه هم زمان به آن ها برای طراحی مداخلات آموزشی موثر ضروری است. در پایان، پیشنهادهایی کاربردی برای مدیران و معلمان ارائه شده است که بر آموزش خانواده، ایجاد محیط های مشارکتی، ارزشیابی چندوجهی و برنامه های تلفیقی سلامت تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

سازگاری عاطفی ، سازگاری اجتماعی ، سبک های یادگیری ، محیط آموزشی ، انگیزش تحصیلی.