بررسی رابطه بین هوش هیجانی و خودتنطیمی یادگیری در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین هوش هیجانی و خودتنظیمی یادگیری در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. پژوهش با رویکرد مروری انجام شد و در آن نتایج پژوهش های علمی، مقالات پژوهشی و پایان نامه های مرتبط با متغیرهای هوش هیجانی، خودتنظیمی یادگیری و پیشرفت تحصیلی مورد تحلیل و تبیین قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد و دانش آموزانی که از توانایی بیشتری در درک و تنظیم هیجان های خود برخوردارند، عملکرد تحصیلی مطلوب تری دارند. همچنین نتایج حاکی از آن بود که خودتنظیمی یادگیری، از طریق مولفه هایی مانند برنامه ریزی، خودنظارتی و خودارزیابی، نقش مهمی در ارتقای پیشرفت تحصیلی ایفا می کند. یکی از نتایج مهم پژوهش، نقش واسطه ای و تعاملی خودتنظیمی یادگیری در ارتباط بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی بود، به گونه ای که تاثیر هوش هیجانی در حضور مهارت های خودتنظیمی تقویت می شود. در مجموع، نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه همزمان به ابعاد هیجانی و شناختی یادگیری در برنامه ریزی های آموزشی تاکید دارد و نشان می دهد که ارتقای مهارت های هوش هیجانی و خودتنظیمی می تواند زمینه ساز بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، خودتنظیمی یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، روان شناسی تربیتی