نقش معلمان در آموزش یادگیری فعال به دانش آموزان

یادگیری فعال به عنوان یکی از رویکردهای نوین و اثربخش در نظام های آموزشی معاصر، نقش اساسی در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش ایفا می کند و معلمان به عنوان کنشگران اصلی فرایند تعلیم و تربیت، سهم تعیین کننده ای در تحقق این نوع یادگیری دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش معلمان در آموزش و تحقق یادگیری فعال در میان دانش آموزان است. این مطالعه با رویکرد تحلیلی–توصیفی و بر پایه مبانی نظری یادگیری سازنده گرایانه، نظریه های یادگیری اجتماعی و دیدگاه های نوین آموزش دانش آموزمحور انجام شده است. در این چارچوب، نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر، هدایت کننده و طراح موقعیت های یادگیری معنادار تغییر یافته و تاکید اصلی بر مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس فعال نظیر یادگیری مشارکتی، بحث گروهی، حل مسئله، آموزش مبتنی بر پروژه و پرسش محوری، در صورتی که با شایستگی های حرفه ای معلمان همراه باشد، می تواند به طور معناداری موجب افزایش انگیزش تحصیلی، تفکر انتقادی، خودتنظیمی و عمق یادگیری دانش آموزان شود. همچنین نتایج حاکی از آن است که نگرش معلمان نسبت به یادگیری فعال، میزان تسلط آنان بر راهبردهای نوین تدریس و توانایی ایجاد تعامل مثبت در کلاس درس، از عوامل کلیدی در موفقیت آموزش یادگیری فعال به شمار می آید. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که توانمندسازی حرفه ای معلمان و بازنگری در نقش سنتی آنان، پیش شرط اساسی تحقق یادگیری فعال و بهبود پیامدهای آموزشی در مدارس است.

کلیدواژه ها:

: معلم ، یادگیری فعال ، روش های تدریس نوین ، مشارکت دانش آموزان ، آموزش دانش آموزمحور