تاثیر حمایت عاطفی معلم برسلامت روان دانش آموزان

سلامت روان دانش آموزان به عنوان یکی از مولفه های اساسی رشد متوازن فردی و اجتماعی، در سال های اخیر مورد توجه فزاینده نظام های آموزشی و پژوهشگران علوم تربیتی قرار گرفته است. در این میان، نقش معلم فراتر از انتقال دانش صرف بوده و ابعاد عاطفی، ارتباطی و حمایتی تعامل معلم با دانش آموزان، به عنوان عاملی تعیین کننده در بهزیستی روانی آنان شناخته می شود. حمایت عاطفی معلم می تواند با ایجاد احساس امنیت روانی، پذیرش، احترام و تعلق، زمینه ساز کاهش اضطراب، افسردگی، تنیدگی تحصیلی و مشکلات رفتاری در دانش آموزان شود. هدف پژوهش حاضر، بررسی و تبیین تاثیر حمایت عاطفی معلم بر سلامت روان دانش آموزان و تحلیل سازوکارهای تربیتی و روان شناختی مرتبط با این متغیر است. این پژوهش با رویکرد تحلیلی–توصیفی و با بهره گیری از یافته های پژوهشی حوزه آموزش و روان شناسی تربیتی، به بررسی ابعاد مختلف حمایت عاطفی معلم از جمله همدلی، توجه فردی، بازخورد مثبت، ایجاد روابط گرم و احترام آمیز و نقش آن ها در ارتقای شاخص های سلامت روان دانش آموزان می پردازد. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که حمایت عاطفی معلم نقش معناداری در افزایش عزت نفس، احساس شایستگی، انگیزش تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارد و می تواند به طور غیرمستقیم از بروز مشکلات روان شناختی پیشگیری کند. همچنین، کیفیت رابطه معلم–دانش آموز به عنوان متغیر میانجی، تاثیر قابل توجهی در تقویت اثرات مثبت حمایت عاطفی بر سلامت روان ایفا می کند. یافته های این پژوهش بر ضرورت توجه نظام مند به آموزش مهارت های عاطفی–ارتباطی معلمان در برنامه های تربیت معلم و بازنگری در سیاست های آموزشی با محوریت سلامت روان دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

حمایت عاطفی معلم ، سلامت روان ، دانش آموزان ، رابطه معلم–دانش آموز ، آموزش و پرورش