الگوهای بهره گیری از فناوری های همراه در فرایند یاددهی-یادگیری مدارس: مطالعه ای بر چالش ها و فرصت های پیاده سازی

ورود فناوری های سیار (Mobile Technologies) به اکوسیستم مدارس، پارادایم های سنتی آموزش را با چالش و فرصت همزمان روبرو کرده است. هدف این پژوهش، واکاوی الگوهای پذیرش و کاربست ابزارهای سیار (مانند تبلت ها و لپ تاپ های هیبریدی) توسط معلمان و دانش آموزان در بافت واقعی کلاس های درس است. این مطالعه با رویکرد ترکیبی (Mixed-Method) و با تمرکز بر مدارس هوشمند، به بررسی شکاف میان "دسترسی به ابزار" و "کاربست پداگوژیک" می پردازد. یافته های حاصل از پرسشنامه ها، مصاحبه های عمیق با کادر آموزشی و مشاهدات کلاسی نشان می دهد که علیرغم تجهیز مدارس، الگوی غالب استفاده همچنان در سطح "جایگزینی" (Substitution) باقی مانده است. موانع اصلی شناسایی شده شامل ضعف در دانش محتوایی-پداگوژیک-فناورانه (TPACK) معلمان، چالش های مدیریت کلاس در محیط های دیجیتال، و زیرساخت های فیزیکی نامتناسب با یادگیری سیار است. این مقاله با نقد رویکرد ابزار-محور، مدلی برای گذار به سمت پداگوژی سیار در مدارس ارائه می دهد که بر توانمندسازی معلم و بازتعریف نقش دانش آموز به عنوان تولیدکننده دانش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری سیار (Mobile Learning) ، مدارس هوشمند ، فناوری در آموزش و پرورش ، مدل TPACK ، مدل SAMR ، توسعه حرفه ای معلمان.