بررسی رابطه بین مشارکت والدین در فعالیت های مدرسه و سازگاری اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی استان گلستان

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین مشارکت والدین در فعالیت های مدرسه و سازگاری اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی استان گلستان بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل دانش آموزان ابتدایی و والدین آن ها در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. نمونه گیری به روش خوشه ای چندمرحله ای انجام شد و حجم نمونه ۳۸۴ نفر تعیین گردید.ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مشارکت والدین اپستین و مقیاس سازگاری اجتماعی والکر-مک کانل بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر در نرم افزار SPSS و AMOS انجام شد.یافته ها نشان داد که بین مشارکت والدین در فعالیت های مدرسه و سازگاری اجتماعی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۶۷, p<۰.۰۱). مشارکت والدین ۴۵ درصد از واریانس سازگاری اجتماعی دانش آموزان را پیش بینی می کند. ابعاد فرزندپروری در خانه، ارتباط با مدرسه و مشارکت در تصمیم گیری ها بیشترین تاثیر را بر سازگاری اجتماعی داشتند.

کلیدواژه ها:

مشارکت والدین ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، فعالیت های مدرسه ، ارتباط خانه-مدرسه ، رشد اجتماعی کودکان