نقش نظام آموزش و پرورش در ترویج سبک زندگی سالم به عنوان زیرساختی برای سلامت روان معلمان

سلامت روان معلمان، به عنوان پیش شرط تحقق کیفیت آموزشی، تحت تاثیر عوامل استرس زای مزمن و سازمان یافته در محیط مدرسه قرار دارد. در حالی که تمرکز غالب تحقیقات بر پیامدهای فردی استرس شغلی است، این مقاله با اتخاذ یک دیدگاه سیستمی و نهادی، به بررسی نقش کلیدی نظام آموزش و پرورش در ترویج سبک زندگی سالم به عنوان زیربنای اساسی سلامت روان معلمان می پردازد. هدف این مقاله، تبیین این است که چگونه سیاست ها، برنامه ریزی ها و فرهنگ سازمانی آموزش و پرورش می توانند محیطی را فراهم آورند که انتخاب های سالم در ابعاد جسمانی، روان شناختی و اجتماعی برای معلمان تسهیل، تشویق و نهادینه شود. با استفاده از روش تحلیلی-مروری و با استناد به ادبیات پژوهشی بین المللی و اسناد بالادستی، این مقاله استدلال می کند که ترویج سبک زندگی سالم در میان معلمان، یک سرمایه گذاری راهبردی است که منجر به افزایش تاب آوری، کاهش فرسودگی شغلی و در نهایت، تضمین بهره وری و اثربخش نظام آموزشی می گردد. در پایان، چارچوبی مفهومی مشتمل بر چهار سطح اقدام (سیاستی، سازمانی، برنامه درسی و فرهنگی) ارائه می شود و بر ضرورت تغییر نگرش از "مدیریت بحران فردی" به "پیشگیری نهادی و ساختاری" تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی سالم ، سلامت روان معلمان ، نظام آموزش و پرورش ، استرس شغلی ، فرسودگی شغلی ، محیط کار حمایتگر ، سیاست گذاری آموزشی ، سرمایه انسانی.