بررسی رویکردهای نوین انگیزشی و نقش آن ها در تقویت یادگیری فعال دانش آموزان مقطع ابتدایی

یادگیری فعال به عنوان یکی از مولفه های اساسی نظام های آموزشی نوین، نقش تعیین کننده ای در رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی ایفا می کند. در این میان، انگیزش به عنوان نیروی محرک یادگیری، جایگاه ویژه ای در فرآیند آموزش دارد و می تواند میزان مشارکت، علاقه مندی و درگیری ذهنی دانش آموزان را به طور چشمگیری افزایش دهد. با توجه به تغییر نیازهای آموزشی نسل جدید، بهره گیری از رویکردهای نوین انگیزشی در کلاس های درس ابتدایی بیش از پیش ضروری به نظر می رسد. رویکردهای نوین انگیزشی بر پایه نظریه های جدید روان شناسی تربیتی و یادگیری سازنده گرا شکل گرفته اند و بر فعال سازی نقش یادگیرنده در فرآیند آموزش تاکید دارند. این رویکردها با تمرکز بر نیازهای درونی دانش آموزان، از جمله خودمختاری، احساس شایستگی و تعلق اجتماعی، زمینه ساز ایجاد انگیزش درونی می شوند. در چنین شرایطی، یادگیری از حالت منفعل خارج شده و دانش آموزان به عنوان عاملان اصلی یادگیری خود ایفای نقش می کنند. یکی از مهم ترین جلوه های رویکردهای نوین انگیزشی، استفاده از روش های تدریس تعاملی و مشارکتی است که یادگیری را به تجربه ای معنادار و لذت بخش تبدیل می کند. روش هایی مانند یادگیری مبتنی بر بازی، پروژه، حل مسئله و فعالیت های گروهی، با ایجاد فضای پویا و چالش برانگیز، انگیزه یادگیری را در دانش آموزان تقویت کرده و آنان را به مشارکت فعال در کلاس درس ترغیب می نماید. علاوه بر این، نقش معلم در به کارگیری رویکردهای انگیزشی نوین بسیار حائز اهمیت است. معلمانی که از بازخوردهای سازنده، تشویق هدفمند و ایجاد محیطی امن و حمایت گر استفاده می کنند، می توانند اعتمادبه نفس و خودکارآمدی دانش آموزان را افزایش دهند. این امر موجب می شود دانش آموزان با اشتیاق بیشتری در فعالیت های یادگیری شرکت کرده و مسئولیت یادگیری خود را بر عهده بگیرند. فناوری های آموزشی نیز به عنوان ابزاری موثر در تقویت رویکردهای نوین انگیزشی مطرح هستند. بهره گیری از ابزارهای دیجیتال، محتوای چندرسانه ای و محیط های یادگیری تعاملی، امکان شخصی سازی آموزش و پاسخ گویی به تفاوت های فردی دانش آموزان را فراهم می آورد. این فناوری ها با ایجاد تنوع و جذابیت در فرآیند آموزش، انگیزه یادگیری فعال را در دانش آموزان مقطع ابتدایی افزایش می دهند. در مجموع، بررسی رویکردهای نوین انگیزشی نشان می دهد که این رویکردها تاثیر بسزایی در تقویت یادگیری فعال دانش آموزان مقطع ابتدایی دارند. توجه به انگیزش درونی، استفاده از روش های تدریس فعال، نقش حمایتی معلم و بهره گیری هوشمندانه از فناوری های آموزشی، می تواند زمینه ساز یادگیری عمیق، پایدار و اثربخش در این مقطع حساس تحصیلی شود. نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در شیوه های آموزشی سنتی و حرکت به سوی رویکردهای نوین انگیزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

انگیزش درونی ، یادگیری فعال ، رویکردهای نوین انگیزشی ، مشارکت دانش آموزان ، فناوری آموزشی ، روش های تدریس مشارکتی