مطالعه و بررسی اثربخشی آموزش گروهی روانشناسی مثبت نگر در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور

تالاسمی ماژور به عنوان یک بیماری مزمن با پیامدهای روان شناختی متعدد همراه است. از این رو، آموزش گروهی روان شناختی مثبت نگر می تواند به عنوان مداخله ای موثر در بهبود شاخص های روان شناختی از جمله عزت نفس، کاهش افسردگی و غیره باشد. هدف این پژوهش، ارزیابی اثربخشی آموزش گروهی مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر بر سلامت روان بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه پسران مبتلا به تالاسمی ماژور که در زمستان سال ۱۳۹۴ به بیمارستان سجادیه شهرستان تربت جام مراجعه کرده بودند. نمونه آماری این پژوهش ۲۰ درمان جوی پسر بود که در سال ۱۳۹۴ به بیمارستان سجادیه شهرستان تربت جام مراجعه کرده بودند. از میان آنها،۱۰ نفر به عنوان گروه آزمایش و ۱۰ نفر به عنوان گروه کنترل به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و تقسیم شدند. این ۲۰ نفر به طور کاملا تصادفی در ۲ گروه ۱۰ نفره آزمایش و کنترل گزینش شدند که گروه آزمایش، آموزش گروهی مثبتنگر را دریافت کرد وگروه کنترل در لیست انتظار قرار داشتند. نتایج پژوهش نشان داد که پسران مبتلا به تالاسمی ماژور که در جلسات آموزش گروهی روانشناسی مثبتنگر شرکت کردند، به طور معناداری در نمرات افسردگی و نگرش های ناکارامد کاهش و در نمرات عزت نفس افزایش داشتند، به عبارت دیگر آموزش گروهی روانشناسی مثبتنگر باعث بهبود افسردگی، عزت نفس و نگرش های ناکارامد در مبتلایان به تالاسمی ماژور میشود.

کلیدواژه ها:

روانشناسی مثبتنگر ، تالاسمی ماژور ، سلامت روان ، آموزش گروهی