تقویت یادگیری با رویکردهای چندحسی در آموزش

یادگیری فرآیندی پیچیده است که به طور همزمان شامل پردازش اطلاعات، ذخیره سازی و بازیابی آن توسط مغز می شود. روش های تدریس چندحسی، که بر استفاده همزمان از دو یا بیشتر از حواس پنج گانه (بینایی، شنوایی، لامسه، چشایی و بویایی) تمرکز دارند، یکی از موثرترین رویکردها برای افزایش کیفیت یادگیری و یادداری است. این مقاله به بررسی اصول نظری و کاربردهای عملی تدریس چندحسی در محیط های آموزشی می پردازد. هدف این پژوهش، واکاوی تاثیر این روش ها بر افزایش درک مطلب، ماندگاری اطلاعات در حافظه بلندمدت و افزایش انگیزش دانش آموزان است. روش کار بر پایه مرور نظام مند ادبیات و منابع معتبر علمی استوار است. یافته ها نشان می دهد که تدریس چندحسی با درگیر کردن نواحی مختلف مغز، مسیرهای عصبی متعددی را برای دسترسی به اطلاعات ایجاد می کند که این امر به ویژه برای دانش آموزان با نیازهای ویژه و سبک های یادگیری متفاوت بسیار سودمند است. نتیجه گیری حاصل از این مطالعه حاکی از آن است که معلمان با ادغام فعالیت های دیداری، شنیداری و حرکتی در تدریس، می توانند محیطی پویا و فراگیر ایجاد کنند که به تمام دانش آموزان کمک می کند تا به پتانسیل کامل خود دست یابند.

کلیدواژه ها:

تدریس چندحسی ، یادگیری ، سبک های یادگیری ، مغز ، آموزش فراگیر ، حواس پنج گانه