یادگیری فعال؛ دانش آموز در مرکز آموزش

یادگیری فعال رویکردی آموزشی است که در آن دانش آموز از نقش یک شنونده منفعل به یک مشارکت کننده فعال و مسئول فرآیند یادگیری تبدیل می شود. این مقاله به بررسی جامع اصول، روش ها و پیامدهای یادگیری فعال با تمرکز بر محوریت دانش آموز می پردازد. با مرور ادبیات موضوع، نشان داده می شود که یادگیری فعال از طریق درگیری شناختی و عاطفی عمیق، منجر به افزایش درک مطلب، حفظ بلندمدت اطلاعات و توسعه مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله می شود. این پژوهش به بررسی نقش معلم به عنوان تسهیل گر، استراتژی های مختلف یادگیری فعال مانند یادگیری مشارکتی و حل مسئله، و همچنین چالش های اجرای این رویکرد در کلاس های درس می پردازد. نتایج حاصله حاکی از آن است که گذار از آموزش سنتی محور معلم به یادگیری فعال محور دانش آموز، نیازمند تغییر در پارادایم آموزشی، بازنگری در برنامه های درسی و توانمندسازی معلمان است. در نهایت، تاکید می شود که یادگیری فعال کلید دستیابی به اهداف آموزشی قرن بیست و یکم و تربیت نسل خلاق و مستقل است.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، محوریت دانش آموز ، روش های تدریس نوین ، تفکر انتقادی ، یادگیری مشارکتی ، تسهیل گری معلم