رویکردی فلسفی-ادبی به آموزش: تلفیق حکمت اسلامی و ادبیات عرب در طراحی محیط های یادگیری معلم محور و دانش آموزمحور

این مقاله به بررسی رویکردی فلسفی-ادبی در آموزش با تمرکز بر تلفیق حکمت اسلامی و ادبیات عرب در طراحی محیط های یادگیری می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، تبیین چگونگی بهره گیری از آموزه های حکمت عملی و زیبایی شناسانه ادبیات عرب برای ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری در هر دو رویکرد معلم محور و دانش آموزمحور است. روش تحقیق در این پژوهش از نوع کیفی و کتابخانه ای است و با استناد به منابع معتبر انگلیسی و اسلامی، به تحلیل مفاهیم کلیدی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که تلفیق حکمت اسلامی که بر تزکیه نفس و تعقل تاکید دارد، با ظرفیت های بلاغی و بیانگی ادبیات عرب، می تواند بستری غنی برای تعامل سازنده میان معلم و شاگرد فراهم آورد. این رویکرد نه تنها انتقال دانش را تسهیل می کند، بلکه به پرورش شخصیت اخلاقی و شناختی فراگیران منجر می شود. نتایج حاصله حاکی از آن است که طراحی محیط های یادگیری مبتنی بر این دیدگاه، می تواند شکاف میان آموزش سنتی و مدرن را پر کرده و مدلی بومی و کارآمد ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

حکمت اسلامی ، ادبیات عرب ، محیط یادگیری ، معلم محور ، دانش آموزمحور ، فلسفه تعلیم و تربیت