تاثیر دوستی ها بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در مدرسه

دوستی یکی از مهم ترین روابط انسانی در دوران کودکی و نوجوانی است که نقشی تعیین کننده در رشد اجتماعی، عاطفی و تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله به بررسی پیچیدگی های رابطه بین دوستی های مدرسه و عملکرد تحصیلی می پردازد. هدف این پژوهش، واکاوی مکانیزم هایی است که از طریق آن همسالان می توانند بر انگیزش، نگرش به درس و دستاوردهای تحصیلی تاثیر بگذارند. روش این مطالعه بر پایه مرور ادبیات و منابع معتبر علمی استوار است. یافته ها نشان می دهد که دوستی ها می توانند هم به عنوان یک منبع حمایتی و هم به عنوان یک عامل فشار عمل کنند. دوستی های مثبت و سازنده با افزایش انگیزش، کمک به تکالیف و ایجاد حس تعلق، عملکرد تحصیلی را ارتقا می دهند. در مقابل، دوستی با دانش آموزان منحرف یا دارای نگرش منفی به درس، می تواند منجر به کاهش تلاش تحصیلی و رفتارهای پرخطر شود. نتیجه گیری حاصل از این مقاله حاکی از آن است که کیفیت دوستی ها و ارزش های گروه همسالان، بسیار مهم تر از صرفا وجود دوست است و مدارس باید به پرورش فرهنگ های همسالان مثبت بپردازند.

کلیدواژه ها:

دوستی ، عملکرد تحصیلی ، گروه همسالان ، انگیزش تحصیلی ، مدرسه ، رفتار اجتماعی