کارکرد نگرش مثبت در بهبود همکاری اجتماعی و مدیریت اضطراب تحصیلی: چالش ها و فرصت ها

اضطراب تحصیلی و ناتوانی در تعاملات اجتماعی، از چالش های اساسی دانش آموزان و دانشجویان در محیط های آموزشی محسوب می شوند و می توانند عملکرد تحصیلی، انگیزه یادگیری و سلامت روان را تحت تاثیر قرار دهند. آموزش نگرش مثبت به عنوان یک راهبرد روان شناختی و آموزشی، یکی از موثرترین روش ها برای کاهش اضطراب تحصیلی و تقویت مهارت های همکاری اجتماعی معرفی شده است. هدف این پژوهش مروری، بررسی اثرات آموزش نگرش مثبت بر کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش توانمندی های اجتماعی دانش آموزان و دانشجویان است. روش تحقیق حاضر، مروری-تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعه و تحلیل منابع و مقالات علمی داخلی و خارجی جمع آوری شده اند. یافته ها نشان می دهند که آموزش نگرش مثبت باعث کاهش اضطراب تحصیلی، افزایش خودکارآمدی، تقویت مهارت های اجتماعی و همکاری گروهی، و ارتقای انگیزه یادگیری و سرزندگی تحصیلی می شود. همچنین، تمرین های مثبت اندیشی موجب بهبود باورهای توانمندی فردی، شادکامی، امید به زندگی و کنترل درونی دانش آموزان و دانشجویان می شود. آموزش نگرش مثبت قابلیت اجرا در قالب برنامه های فردی و گروهی را دارد و با ارائه تمرین های شناختی، تمرین های ذهن آگاهی و فعالیت های گروهی، اثرات پایدار و گسترده ای بر توانمندی های روان شناختی و اجتماعی فرد ایجاد می کند. با توجه به چالش ها مانند مقاومت فردی، محدودیت منابع و تفاوت های فردی، طراحی برنامه های انعطاف پذیر و پیگیری مستمر آموزش، برای دستیابی به نتایج موثر ضروری است. یافته های این پژوهش اهمیت آموزش نگرش مثبت را در محیط های آموزشی نشان می دهد و پیشنهاد می کند که این آموزش به عنوان ابزاری کاربردی برای کاهش اضطراب تحصیلی و ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان و دانشجویان، در برنامه های مدارس و دانشگاه ها گنجانده شود.

کلیدواژه ها:

آموزش نگرش مثبت ، اضطراب تحصیلی ، همکاری اجتماعی ، خودکارآمدی ، سرزندگی تحصیلی