بررسی اهمیت آموزش مهارت های زندگی در مدارس

شیوه اساسی و اساس آموزش مهارت های زندگی، اطلاعاتی است که از نحوه یادگیری کودکان، نوجوانان و جوانان از طریق مشاهده رفتار دیگران و پیامدهای آن به دست می آید و در واقع برنامه ی آموزش مهارت های زندگی مبتنی بر نظریه ی یادگیری شناختی- اجتماعی بندورا (۱۹۷۷) است. در این روش معلم با کمک دانش آموزان به یادگیری موضوعات مورد نظر می پردازد. دانش آموزان به صورت دایره وار در کلاس می نشینند و کلاس مقررات خاصی دارد. معمولا فعالیت های جانبی مانند برگزاری مسابقات فرهنگی، هنری ورزشی نیز در این برنامه گنجانده می شوند. در این نوع از برنامه ها سعی می شود به منظور افزایش میزان اثربخشی، مشارکت والدین و دیگر کارکنان مدرسه جلب شود تا دانش آموزان را در رسیدن به هدف های مورد نظر را یاری دهند. آموزش مهارت های زندگی بیش تر وجهه ی فراشناختی دارد. بدین جنبه ی یادگیری می پردازد و آن را دنبال می کند. تاکید این درس بر ارزش های انسان و ضرورت تحقق هدف های آن ما را وامی دارد، تمهیداتی بیندیشیم تا تمایز این درس با درس هایی که هدف آنها انتقال معلومات است، مشخص شود، آماده کردن محیط فیزیکی کلاس، از جمله ی این اقدامات است. آرایش صندلی باید طوری باشد که زمینه ی بحث و تبادل نظر را فراهم کند. موضوعات این درس باید طوری ارائه شوند که برای دانش آموزان قابل فهم باشند و علاقه به اظهارنظر را در آنان تقویت کنند.

کلیدواژه ها:

عملکرد تحصیلی ، مهارت های زندگی ، مدرسه ، ، دانش آموزان