تاثیر هوش مصنوعی بر نقش والدین در آموزش

با پیشرفت سریع فناوری های نوین، هوش مصنوعی به عنوان یکی از تحول آفرین ترین ابزارها در عصر حاضر، نقش های سنتی والدین در فرآیند آموزش و پرورش فرزندان را دستخوش تغییرات بنیادین کرده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیرات چندوجهی هوش مصنوعی بر نقش والدین در آموزش خانواده محور انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مرور نظاممند منابع کتابخانه ای است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی با ارائه ابزارهای یادگیری شخصی سازی شده، دسترسی به منابع آموزشی گسترده و سیستم های هوشمند نظارتی، فرصت های جدیدی را برای مشارکت بیشتر والدین در تحصیل فرزندان فراهم کرده است؛ اما از سوی دیگر، چالش هایی نظیر کاهش تعاملات انسانی، نگرانی های حریم خصوصی و وابستگی بیش از حد به فناوری را نیز به همراه داشته است. نتایج حاصله حاکی از آن است که والدین باید نقش خود را از تامین کننده صرف اطلاعات به راهبر و ناظر هوشمند استفاده از ابزارهای دیجیتال تغییر دهند. همچنین، ضروری است تا سیاست گذاران آموزشی با در نظر گرفتن بستر فرهنگی-اجتماعی ایران، برنامه های توانمندسازی دیجیتال را برای خانواده ها تدوین کنند تا از پتانسیل های هوش مصنوعی در جهت تعالی نظام تعلیم و تربیت بهره مند شوند.