سلامت روان دانش آموزان در آموزش دیجیتال

با گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال و نفوذ آن در تمامی ابعاد زندگی، نظام آموزشی نیز دستخوش تغییرات بنیادینی شده و به سمت آموزش دیجیتال حرکت کرده است. اگرچه این تحول فرصت های بی نظیری برای دسترسی به اطلاعات و انعطاف پذیری در یادگیری فراهم کرده، اما نگرانی های جدی در خصوص تاثیر آن بر سلامت روان دانش آموزان مطرح شده است. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی ابعاد مختلف سلامت روان در بستر آموزش دیجیتال می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، تبیین چالش های روان شناختی نظیر اضطراب، افسردگی، اعتیاد به اینترنت و انزوای اجتماعی ناشی از آموزش مجازی، و همچنین ارائه راهکارهایی برای ارتقای تاب آوری و سلامت روان در این فضا است. نتایج نشان می دهد که اگرچه آموزش دیجیتال می تواند با کاهش فشارهای فیزیکی و فضایی به برخی دانش آموزان کمک کند، اما فقدان تعاملات چهره به چهره، فشار اطلاعات بیش از حد و نابرابری در دسترسی به فناوری می تواند سلامت روان آن ها را تهدید کند. در نهایت، مقاله تاکید می کند که برای پایداری آموزش دیجیتال، توجه همزمان به ابعاد فنی و روان شناختی و همکاری والدین، معلمان و سیاست گذاران ضروری است.