بررسی نقش مهارت های خودتنظیمی در موفقیت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی و راهکارهای تقویت آن)

این پژوهش مروری به بررسی نقش مهارت های خودتنظیمی (SR) در موفقیت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی و راهکارهای موثر برای تقویت این مهارت ها می پردازد. با توجه به اهمیت روزافزون یادگیری فعال و نقش دانش آموز به عنوان عامل اصلی فرآیند یادگیری، خودتنظیمی به عنوان مجموعه ای از راهبردهای شناختی، فراشناختی و انگیزشی که فرد برای دستیابی به اهداف یادگیری خود به کار می گیرد، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این مطالعه، با مرور نظام مند ادبیات پژوهشی، جایگاه محوری SR در پیش بینی عملکرد تحصیلی، مولفه های کلیدی آن (شامل راهبردهای یادگیری، خودارزیابی، خودکارآمدی و تنظیم هیجان)، اثربخشی آموزش صریح مهارت های خودتنظیمی یادگیری (SRL) و نقش میانجی گرایانه SR بین کیفیت تدریس و موفقیت تحصیلی مورد تاکید قرار گرفت. یافته ها نشان می دهند که SR صرفا یک توانایی ذاتی نیست، بلکه مجموعه ای از مهارت های آموختنی است که آموزش هدفمند آن در دوران ابتدایی می تواند به طور قابل توجهی به بهبود نتایج تحصیلی و تقویت عاملیت دانش آموز منجر شود. در پایان، راهکارهای کاربردی برای معلمان، مدیران مدارس و والدین در جهت ایجاد محیطی حمایتی برای پرورش این مهارت ها ارائه گردید. این پژوهش بر لزوم ادغام آموزش خودتنظیمی در برنامه های درسی و ارزشیابی دوره ابتدایی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، موفقیت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، راهبردهای یادگیری ، فراشناخت ، انگیزش تحصیلی ، آموزش و پرورش