تاثیر روش های تدریس فعال و فناوری آموزشی بر یادگیری و انگیزش دانش آموزان با نیازهای ویژه

روش های تدریس فعال و فناوری آموزشی به عنوان رویکردهای نوین در آموزش فراگیر شناخته می شوند و هدف آن ها افزایش مشارکت، انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با نیازهای ویژه است. هدف پژوهش حاضر، مرور و تحلیل یافته های پژوهش های داخلی و خارجی درباره تاثیر این روش ها بر یادگیری و انگیزش این گروه از دانش آموزان است. روش پژوهش از نوع مطالعه مروری توصیفی-تحلیلی بوده و با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر صورت گرفته است. نتایج نشان می دهد که به کارگیری روش های فعال یادگیری مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، بازی محور و کلاس معکوس و همچنین بهره گیری از فناوری آموزشی باعث افزایش انگیزش، تعامل اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان با نیازهای ویژه می شود. در پایان، چالش ها و راهکارهای عملی برای اجرای موفق این روش ها در مدارس ایران مطرح شده است.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، فناوری آموزشی ، انگیزش یادگیری ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، آموزش فراگیر