کوچینگ آموزشی؛ پارادایم نوین در شکوفایی پتانسیل انسانی مدارس: گذار از «انتقال دانش» به «تسهیل تفکر»

در هزاره سوم، نظام های آموزشی با بحران کارآمدی روش های سنتی «دستوری» و «معلم محور» مواجه شده اند. کوچینگ آموزشی (Educational Coaching) به عنوان یک رویکرد تحول آفرین، نه یک روش تدریس صرف، بلکه یک فلسفه ارتباطی است که بر پایه مشارکت، برابری و باور به پتانسیل نامحدود یادگیرنده استوار است. این مقاله با بررسی عمیق مبانی نظری و عملی کوچینگ، استدلال می کند که برای پرورش دانش آموزانی متفکر و معلمانی خلاق، باید از جایگاه «دانای کل» به «شریک تفکر» حرکت کنیم. مقاله حاضر در هشت بخش مجزا، تمایزات بنیادین کوچینگ با منتورینگ و مشاوره، عصب شناسی گفتگوهای کوچینگی، مدل های اجرایی نظیر GROW در بافت مدرسه، و تکنیک های پرسشگری قدرتمند را واکاوی می کند. هدف نهایی، تبیین چگونگی تبدیل مدارس به سازمان هایی است که در آن یادگیری از طریق گفتگوی سقراطی و بازخورد رشددهنده محقق می شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: کوچینگ آموزشی ، شراکت در یادگیری ، مدل GROW ، پرسشگری قدرتمند ، کوچینگ همتایان ، توسعه حرفه ای معلمان ، عاملیت دانش آموز.