ادراک معنایی کار از منظر کودکان کار ( مطالعه موردی متروی تهران )

گسترش کودکان کار مترو از معضلات جدیدی است که به افزایش آسیب های اجتماعی منجر شده است. موضوع مهمی که در خصوص کار این کودکان وجود دارد، معنا و مفهومی است که کار برای آنان دارد. این معانی کار به وضوح تحت تاثیر تجربیات روزمره، چالش های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی شکل گرفته است. هدف پژوهش بررسی ادراک معنایی کار از منظر کودکان کار متروی تهران بود، که با اتخاذ رویکردکیفی بروی ۱۴ نفر از کودکان کار متروی تهران در بازه سنی ۹ تا ۱۵ و با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند مصاحبه انجام شد.گردآوری داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته صورت گرفت و با استفاده از روش تحلیل تم مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. روایی پژوهش با استفاده از اعتبار اعضا انجام شد و پایایی تحقیق هم با استفاده از روش توافق درون موضوعی بدست آمد. نتایج تحلیل مصاحبه ها نشان دادند؛ ۲۰ مقوله فرعی و ۵ مقوله اصلی شامل؛ اداراک اقتضایی (وضعیت اقتصادی خانواده، وضعیت اجتماعی خانواده، انعطاف پذیری و تطبیق با کار، رفتار حمایتی از خانواده)، ادراک اقتصادی (نیازهای مالی، مسئولیت پذیری مالی، دستمزد مکفی)، ادراک اجتماعی(منبع حمایت اجتماعی ، جامعه پذیری، تعاملات بین فردی با ماموران و تعاملات بین فردی بامسافران)، ادراک فردی (عدم نیاز به تخصص و مهارت خاص، استقلال کاری، سوء استفاده ازکودکان، محدودیت های آموزشی، آرزوهای نامعلوم) و ادرک فرهنگی (انتظارات خانواده، نقش هویت یابی کار، احساس تعلق هویتی به محیط کار، تجارب ناخوشایند) معانی کاررا در ذهن کودکان کار مترو شکل داده اند. فهم این معانی موجب درک بهتر نیازهای کودکان کار مترو میشود و میتواند به اجرای سیاستها و برنامههای حمایتی موثرتر منجر گردد.

کلیدواژه ها:

ادراک معنایی ، کودکان کار ، مترو ، تهران