راهبرد اولویت بندی مسائل در سازمانهای سرآمد (مورد مطالعه: پژوهشگاه رویان)

موضوع مقاله راهبرد اولویت بندی مسائل در سازمانهای سرآمد و "چگونگی" عملیاتی سازی و کاربست آن با تاکید بر یافته های به دست آمده از مطالعه موردی در پژوهشگاه رویان می باشد. هدف پژوهش احصاء چالش ها و مسائل اصلی و هم چنین اولویت بندی آنها در سطح پژوهشگاه رویان و به تفکیک معاونت های چهارگانه پژوهشی، آموزشی، درمان و پشتیبانی می باشد. روش پژوهش با توجه به مساله آن، کیفی و از نوع بحث گروهی یا گروه مرکز می باشد. گروه مرکز از جمله روش های گردآوردی داده ها در هر دو روش کمی و کیفی به شمار می رود. روش گروه مرکز به نوعی بحث گروهی اطلاق می شود که درصدد کاوش دسته ای از جریان های معین است. تحقیق گروه مرکز بر تسهیل بحثی سازمان یافته با گروهی از افراد انتخاب شده استوار است، زیرا تصور می شود این افرد نماینده برخی طبقه ها و قشرهای اجتماعی هستند. نتایج برآمده از پژوهش نشان می دهند که: مقوله ی «مشکلات رفاهی و اقتصادی و حقوق پایین» با نمره ۳۴۳۸۰ مهمترین چالش پژوهشگاه می باشد. مقوله ی «نیاز به تشویق نیروهای پرکار و تفکیک از نیروهای کم کار» نیز با نمره ۳۰۱۰۰ دومین چالش پژوهشگاه می باشد. این چالش دومین چالش معاونت های شماره یک و سه و سومین چالش معاونت های شماره دو و چهار نیز می باشد. مقوله ی «نیاز به رسیدگی به خواسته های نیروها و شنیدن حرف های آنها» نیز با نمره ۳۰۰۹۶ سومین چالش پژوهشگاه می باشد. این چالش سومین چالش معاونت های شماره یک و دو و سه و پنجمین چالش معاونت شماره چهار می باشد.کم اهمیت ترین چالش پژوهشگاه، مقوله ی «وضعیت بهتر اعضای هیات علمی دانشگاهی نسبت به اعضای هیات علمی رویان» با نمره ۹۶۵۷ می باشد.

کلیدواژه ها:

راهبرد اولویت بندی مسائل ، سازمان سرآمد ، سرآمدی سازمانی ، اجماع ، اجتماع