اثرات مجزا و توام جیره غذایی حاوی نانوکیتوزان و اسید فولیک بر شاخص های رشد، بازماندگی و ترکیبات شیمیایی بدن بچه فیل ماهی (Huso huso )

بهبود جیره های غذایی فرموله شده برای افزایش رشد و ارتقای سلامت آبزیان یکی از مسایل عمده در آبزی پروری تجاری است. این پژوهش به منظور بررسی اثرات مجزا و توام جیره غذایی حاوی نانوکیتوزان و اسید فولیک بر شاخص های رشد، بازماندگی و ترکیبات شیمیایی لاشه بچه فیل ماهیان (Huso huso) انجام شد. بچه فیل ماهیان با میانگین وزنی ۵۶/۱±۳/۱۵ گرم در ۱۵ وان فایبرگلاس با تراکم ۲۵ عدد ماهی توزیع و طی مدت ۸ هفته با غلظت های متفاوت نانوکیتوزان و اسید فولیک شامل ۰ (شاهد)، ۱ میلی گرم نانوکیتوزان در هر کیلوگرم جیره (تیمار ۱)، ۱ میلی گرم اسید فولیک در هر کیلوگرم جیره (تیمار ۲)، ۱ میلی گرم نانوکیتوزان + ۱ میلی گرم اسید فولیک در هر کیلوگرم جیره (تیمار ۳) و ۲ میلی گرم نانوکیتوزان + ۱ میلی گرم اسید فولیک در هر کیلوگرم جیره (تیمار ۴) غذادهی شدند. بر اساس نتایج به دست آمده میزان رشد روزانه، افزایش وزن بدن، نرخ رشد ویژه، ضریب تبدیل غذایی، و شاخص وضعیت در تیمارهای ۳ و ۴ نسبت به تیمار ۱ و به ویژه تیمار شاهد اختلاف معنی داری را نشان دادند (۰۵/۰P<). همچنین اختلاف معناداری در شاخص وضعیت بین تیمار شاهد با تیمارهای دیگر مشاهده شد (۰۵/۰P<). بررسی ترکیب شیمیایی لاشه نشان داد که بچه فیل ماهیان تغذیه شده در تیمار ۴ بالاترین مقدار پروتئین خام (۵۶/۰±۷۶/۱۶ درصد) و خاکستر (۱۶/۰±۰۷/۳ درصد) و کمترین درصد چربی خام (۱۸/۰±۴۸/۶ درصد) را داشتند که نسبت به تیمار ۱ و تیمار شاهد اختلاف معنی داری داشت (۰۵/۰P<). در مجموع، استفاده از مکمل خوراکی محتوی سطوح ۱ و ۲ میلی گرم نانوکیتوزان به همراه ۱ میلی گرم اسید فولیک به ازای هر کیلوگرم جیره در غذای بچه فیل ماهی به منظور بهبود عملکرد رشد و ترکیبات شیمیایی لاشه کاملا مثبت و معنی دار ارزیابی شد.

کلیدواژه ها:

فیل ماهی ، نانوکیتوزان ، اسید فولیک ، درصد بقا ، ترکیبات شیمیایی لاشه