هویت شهری و مشارکت شهروندی در تهران بزرگ

با رواج حکمرانی های مبتنی بر جمهور مردم، مشارکت شهروندان در اداره امور شهرها یکی از دغدغه های اصلی حکمرانان شهری شده است. نوع الگوی حکمرانی شهری تاثیر زیادی بر نحوه جلب مشارکت مردمی دارد. فرهنگ شهری، که هویت شهروندان را تشکیل می دهد، تعیین کننده منطق و شیوه حکمرانی است.در کلان شهرهایی مانند تهران، تنوع فرهنگی و هویتی سبب تنوع الگوهای فرماندهی و فرمان گیری می شود. با این حال، لازم است یک هویت و شیوه حکمرانی واحد بر روند جلب مشارکت های مردمی حاکم باشد. برای حل این مسئله، باید به فرهنگ و تنوعات فرهنگی شهر پرداخته و سپس شیوه حکمرانی مردمی را که از مشارکت حداکثری برخوردار است، تبیین کنیم. این مقاله ابتدا به تعریف فرهنگ و رابطه آن با هویت می پردازد، سپس تنوعات فرهنگی شهر تهران و سبک حکمرانی متناسب با این تنوعات را بررسی می کند و در نهایت به شیوه جلب مشارکت شهروندان در اداره امور می پردازد.

کلیدواژه ها:

تمرکزگرائی ، غیر تمرکزگرائی ، سازمان های رسمی ، سازمان های غیر رسمی ، شهرداری ، مسجد