نقش نور در تشدید معنویت معماری اسلامی و ایجاد تقرب الهی و کمال، از دیدگاه شیخ شهاب الدین سهروردی با تاکید بر مسجد شیخ لطف الله اصفهان

انسان دارای ابعاد وجودی مختلفی است که در هرکدام از این ابعاد، استعدادها، قوا و تمایلات متفاوتی نهادینه شده است؛ به فعلیت رسیدن هرکدام از آن ها انسان را در جهت به پیش می برد و به کمال می رساند؛ اما سوال اصلی این است که انتهای این کمال کجاست؟ مقوله نور از محورهای مورد توجه سهرودی در کمال انسان و تقرب الهی است. پژوهش حاضر با روش توصیفی – تحلیلی و با رویکرد کتابخانه ای اهمیت نور در معنویت معماری اسلامی و تقرب الهی را از منظر شیخ شهاب الدین سهروردی موردبحث و بررسی قرار داد. نتیجه بحث بیانگر این است که: در حکمت اشراق، هیچ گونه تکاملی در ذات نفس راه ندارد. بااینکه تحصیل صورت های عقلی موجب کمال انسان می شود، این صورت ها تحول ذاتی ایجاد نمی کنند، بلکه اعراضی اند که به انسان افزوده می شوند. ازاین رو تلاش های انسان هیچ ره آوردی برای تکامل ذات او ندارند. محصول کوشش انسان، به دست آوردن اوصافی است که فاقد آن ها بوده است؛ چراکه اساسا تکامل در ذات امکان ندارد. همچنین در مسجد شیخ لطف الله اصفهان، کاربست نور مجموعه ای عجیب از معنویت و قدرت ایجاد تقرب الهی را ایجاد کرده است. اهداف پژوهش: ۱. بررسی نقش نور در ایجاد تقرب الهی و کمال از دیدگاه شیخ شهاب الدین.۲. بررسی نقش نور در تشدید معنویت معماری اسلامی از دیدگاه شیخ شهاب الدین سهروردی با تاکید بر مسجد شیخ لطف الله اصفهان.سوالات پژوهش:۱. نقش نور در ایجاد تقرب الهی و کمال از دیدگاه شیخ شهاب الدین چگونه است؟۲. نقش نور در تشدید معنویت معماری اسلامی از دیدگاه شیخ شهاب الدین سهروردی با تاکید بر مسجد شیخ لطف الله اصفهان چگونه است؟

کلیدواژه ها:

کمال انسان ، شیخ شهاب الدین سهروردی ، نفس ، عاقل و معقول