بازی، راهبردی موثر برای پرورش اعتماد به نفس و یادگیری پویا در محیط های آموزشی

بازی به عنوان ابزاری کارآمد در فرآیند یادگیری، نقشی تعیین کننده در رشد شناختی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان ایفا می کند. یافته های پژوهشی گواه آن است که فعالیت های بازی محور نه تنها انگیزه و درگیری فراگیران را افزایش می دهند، بلکه فضایی امن برای تقویت اعتماد به نفس و شکل گیری هویت فردی آنان فراهم می آورند. کارکرد بازی در محیط مدرسه فراتر از سرگرمی صرف بوده و با ایجاد فضایی پویا، شاد و کاهنده استرس، این فرصت را به دانش آموزان می دهد تا توانمندی های خویش را محک زده و در مواجهه با چالش های یادگیری احساس کارآمدی بیشتری کنند. همچنین، به کارگیری بازی های آموزشی، امکان ارائه محتوای درسی را در قالب هایی جذاب، تعاملی و خلاقانه فراهم ساخته و زمینه ساز رشد همکاری، نوآوری و تعامل سازنده میان فراگیران می شود. رویکرد بازی محور در آموزش موجب ارتقای مهارت های ارتباطی، جسارت در ابراز اندیشه و کاهش هراس از ناکامی می گردد؛ عواملی که در نهایت به تقویت اعتماد به نفس و پیشرفت تحصیلی می انجامد. این مقاله با روش مروری و با بررسی منابع کتابخانه ای، نقش بازی را در افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان واکاوی نموده و راهکارهای عملی برای پیاده سازی اثربخش آن در کلاس درس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بازی ، اعتماد به نفس ، آموزش ، دانش آموزان ، یادگیری فعال.