بررسی اثر انعطاف پذیری اتصال در ارزیابی خستگی در سکوهای ثابت فلزی دریایی

استفاده از سکوهای ثابت فلزی دریایی یکی از روش های متداول استخراج منابع هیدروکربنی از دریا می باشد. استفاده از چنین سکوهایی اگرچه در آب های عمیق مقرون به صرفه نمی باشد، اما کثرت حوزه های نفتی واقع در ناحیه با عمق کم و متوسط همانند خلیج فارس این سکوها را به یکی از متداولترین روش های استخراج تبدیل کرده است. وجود بارهای موج با تناوب بالا سبب شده تا این سکوها همواره در معرض خرابی ناشی از خستگی باشند. نقاط اتصال مهاربندها به اعضای قائم اصلی(Leg) به دلیل مشخصات هندسی و نوع جوشی اتصالات همواره از ضعیف ترین نقاط سازه در برابر پدیده خستگی می باشند. در این مقاله با در نظر گرفتن انعطاف پذیری موضعی اتصالات لوله ای که  بخش عمده ای از آن ناشی از تغییر شکل های موضعی دیواره اعضای قائم اصلی می باشد، خرابی ناشی از خستگی در اتصالات در یکی از سکوهای موجود در ناحیه خلیج فارس (SPD۱۰) به روش آنالیز طیفی در نرم افزار OPENSEES مورد ارزیابی قرارگرفته است. نتایج حاصله نشان داده با در نظر گرفتن انعطاف پذیری موضعی اتصالات، خرابی پیش بینی شده ناشی از خستگی در اتصالات کاهش یافته و نتایج حاصل از تحقیق در بهینه سازی زمان های بازرسی زیر آبی از اتصالات قابل کاربرد می باشد.

کلیدواژه ها:

سکوهای دریایی ، انعطاف پذیری موضعی اتصالات لوله ای ، خستگی ، آنالیز طیفی