عشق در بند (جستاری بر تلقی عرفانی جامی از عشق زلیخا )

اساس هستی و بنیان حیات بشری بر پایه محبت بنیان شده است و عشق حقیقی پالوده احساس و ودیعه ایست کمیاب در وجود عاشق صادق، داستان قرآنی یوسف و عشق زلیخا به او بن مایه خلق و پیدایش بسیاری از آثار فاخر ادب فارسی است. جامی بعنوان شاعری با معانی عمیق و زبانی فاخر تفسیری دیگر گونه از عشق یک طرفه معشوق به عاشق و سپس پیدایش و کمال این عشق روایت می کند هدف پژوهش حاضر جستاری بر تلقی عرفانی جامی از عشق زلیخا می باشد. روش تحقیق پژوهش بصورت کتابخانه ای بوده و ابزار گردآوری شده به صورت توصیفی تحلیلی با استفاده از اسناد و مدراک کتابخانه ای مشتمل بر کتاب ها ومقالات مرتبط است. یافته ها و نتایج تحقیق نشان داد می دهد نگرشی که جامی در داستان یوسف و زلیخا دارد، نگرشی متفاوت از روایت عشق است. او زلیخا را نماد انسانی پاک باخته و عاشق تصور می کند که به معنای واقعی عرفان، وی به عشق عرفانی رسیده است. بر خلاف تصور عامه که از وی نماد زنی هوس باز، را دارند وی عشق زلیخا را عشق عرفانی می داند. که از عشق مجازی به عشق حقیقی تبدیل گشته است.

کلیدواژه ها:

جامی ، یوسف و زلیخا ، عرفان ، عشق.