رهبری برای اصالت: واکاوی الگوی مدیریت در مدارس اصیل با تاکید بر گذار از دیوان سالاری به

در هزاره سوم، پارادایم های سنتی مدیریت آموزشی که بر کنترل، نظارت سلسله مراتب و استانداردسازی صلب استوار بودند، کارایی خود را در برابر پیچیدگی های «مدارس اصیل» از دست داده اند. هدف پژوهش حاضر، تبیین ویژگی های مدیریتی مطلوب برای مدارس اصیل است؛ مدارسی که بر یادگیری عمیق، تکالیف واقعی و عاملیت دانش آموز تمرکز دارند. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی مبتنی بر مرور نظام مند پیشینه پژوهشی در بازه زمانی ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۳ است. یافته ها نشان می دهد که مدیریت در مدارس اصیل نیازمند چرخش از «مدیریتت مبادله ای» به «رهبری توزیع شده» است. در این الگو، مدیر نه به عنوان یک بوروکرات، بلکه به عنوان «معمار فرهنگ سازمانی» و «رهبر آموزشی» عمل می کند. مولفه های کلیدی شناسایی شده شامل «اعتمادسازی سازمانی»، «تمرکززدایی در تصمیم گیری» و «توسعه جوامع یادگیری حرفه ای» است. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که موفقیت مدارس اصیل در گرو تغییر نقش مدیر از ناظر بر قوانین به تسهیل گر فرایندهای یادگیری است.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، مدارس اصیل ، رهبری توزیع شده ، فرهنگ سازمانی ، جامعه یادگیری حرفه ای ، تحول در آموزش.