تاثیر تمرین هوازی در طول زندگی بر حافظه و اینترلوکین-۱۰ هیپوکامپ و پرفرونتال کورتکس موش های مبتلا به ترومای مغزی

زمینه و هدف: در دهه های اخیر، مداخله تمرینات ورزشی به عنوان یکی از عوامل مهم در سبک زندگی برای افزایش عملکرد یادگیری و حافظه افراد مطرح است. بنابراین، هدف از انجام این مطالعه، بررسی تاثیر تمرین هوازی در طول زندگی بر حافظه فضایی و اینترلوکین-۱۰ هیپوکامپ و پرفرونتال کورتکس موش های مبتلا به ترومای مغزی بود.مواد و روش ها: بدین منظور، ۴۰ رت آزمایشگاهی نر نژاد NMRI با سن تقریبی ۲۰روز و وزن ۸ تا ۹ گرم تهیه و پس از گذراندن دوره سازگاری اولیه به طور تصادفی در چهار گروه ۱۰تایی ۱.گروه غیرفعال بدون آسیب مغزی، ۲.گروه تمرینی بدون آسیب مغزی، ۳.گروه غیرفعال با القاء آسیب مغزی خفیف و ۴.گروه تمرینی با القاء آسیب مغزی خفیف تقسیم شدند. پس از ایجاد ترومای مغزی از طریق سقوط آزاد بر سر نمونه ها، تست رفتاری حافظه با استفاده از مازآبی موریس و اینترلوکین-۱۰ با استفاده از تکنیک الایزا انجام شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: براساس تجزیه و تحلیل یافته ها، تمرین هوازی تاثیر معنی داری بر حافظه، اینترلوکین-۱۰ هیپوکامپ و پرفرونتال کورتکس در موش های دارای ترومای مغزی داشته است (۰۵/۰ P <).نتیجه گیری: به نظر می رسد که تمرینات ورزشی هوازی می تواند تاثیر مثبت و معنی داری بر بخش های هیپوکامپ و پرفرونتال کورتکس در مغز داشته و به بهبود حافظه در موش های دارای ترومای مغزی کمک کند. واژگان کلیدی: تمرین هوازی، ترومای مغزی، پرفرونتال کورتکس، حافظه، سایتوکاین IL_۱۰، هیپوکامپ