تاثیر مداخله تمرین هوازی و مصرف پروبیوتیک بر بیان ژن های HMGB۱-RAGE در بافت چربی احشایی موش های چاق

مقدمه و هدف: التهاب مزمن ناشی از چاقی، یکی از عوامل کلیدی در بروز اختلالات متابولیکی است. مسیر سیگنالینگ HMGB۱-RAGE به عنوان یک محور مولکولی مهم در ایجاد و تداوم التهاب متابولیکی در بافت چربی احشایی شناخته شده است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر تمرین هوازی و مصرف پروبیوتیک بر میزان بیان ژن های HMGB۱ و RAGE در بافت چربی احشایی موش های صحرایی نر چاق بود.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، ۴۰ سر موش نر ویستار به دو گروه رژیم استاندارد و پرچرب حاوی فروکتوز تقسیم و پس از ۲۴ هفته القای چاقی، به پنج گروه فرعی شامل: کنترل، چاق، چاق + تمرین، چاق + پروبیوتیک و چاق + تمرین + پروبیوتیک تخصیص یافتند. تمرینات هوازی به مدت ۸ هفته روی تردمیل انجام شد و پروبیوتیک نیز به صورت خوراکی تجویز گردید. در پایان، میزان بیان ژن های HMGB۱ و RAGE در بافت چربی احشایی با روش Real-Time PCR سنجش شد. نتایج: نتایج نشان داد که رژیم پرچرب همراه با فروکتوز موجب افزایش معنادار بیان ژن های HMGB۱ و RAGE نسبت به گروه سالم شد (P<۰.۰۰۱). در مقابل، هر دو مداخله تمرین هوازی، پروبیوتیک و ترکیبی به طور جداگانه توانستند بیان این ژن ها را کاهش دهند (P<۰.۰۵). همچنین، شاخص های تن سنجی و پروفایل لیپیدی نیز در گروه های مداخله بهبود یافتند.نتیجه گیری: تمرین هوازی و پروبیوتیک، به ویژه به صورت ترکیبی، می توانند با مهار مسیر التهابی HMGB۱-RAGE در بافت چربی احشایی، موجب کاهش التهاب مزمن ناشی از چاقی شوند. یافته های این مطالعه بر کارایی مداخلات غیردارویی سبک زندگی در پیشگیری و کنترل عوارض متابولیکی مرتبط با چاقی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

HMGB۱ ، RAGE ، تمرین هوازی ، پروبیوتیک ، بافت چربی احشایی