معلم به عنوان مربی و نه صرفا انتقال دهنده دانش

در نظام های آموزشی سنتی، نقش معلم اغلب به انتقال دهنده اطلاعات و دانش آموز به عنوان گیرنده منفرد تقلیل یافته بود. با این حال، پیچیدگی های دنیای مدرن و تغییر پارادایم های تربیتی، ضرورت بازتعریف نقش معلم از یک انتقال دهنده دانش به یک مربی و تسهیل گر یادگیری را آشکار کرده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی، به بررسی ابعاد مختلف نقش مربی گری معلم می پردازد. نشان داده می شود که معلم-مربی با تمرکز بر پرورش مهارت های تفکر، هوش هیجانی، ارزش های اخلاقی و استقلال یادگیرنده، فراتر از کتاب های درسی عمل می کند. این تحول نیازمند تغییر در روش های تدریس، گذار از آموزش مبتنی بر حفظیات به یادگیری فعال و ایجاد رابطه ای انسانی و مبتنی بر اعتماد است. یافته ها حاکی از آن است که رویکرد مربی گری باعث افزایش انگیزه درونی، مسئولیت پذیری و توانایی حل مسئله در دانش آموزان می شود. در نهایت، مقاله استدلال می کند که در عصر اطلاعات که دسترسی به دانش آسان است، ارزش معلم در هدایت، تربیت و الهام بخشی نهفته است.

کلیدواژه ها:

نقش معلم ، مربی گری ، تسهیل گر یادگیری ، آموزش فعال ، هوش هیجانی ، تربیت اخلاقی