رابطه عاطفی معلم و دانش آموز؛ کلید یادگیری

در نظام های آموزشی که بیش از حد بر استانداردهای آکادمیک، نمرات و آزمون های استاندارد تمرکز دارند، اغلب از بعد انسانی و عاطفی آموزش غفلت می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی، به بررسی نقش حیاتی رابطه عاطفی معلم و دانش آموز به عنوان پیش شرط یادگیری موثر می پردازد. با تکیه بر نظریه های دلبستگی، یادگیری اجتماعی-عاطفی و اصول روان شناسی تربیتی، نشان داده می شود که پیوند عاطفی مثبت، امنیت روانی، انگیزه درونی و تعامل شناختی دانش آموزان را تقویت می کند. یافته های پژوهش حاکی از آن است که معلمانی که با دانش آموزان خود رابطه ای گرم، حمایتی و مبتنی بر اعتماد برقرار می کنند، نه تنها پیشرفت تحصیلی آن ها را افزایش می دهند، بلکه به تندرستی روانی و کاهش رفتارهای پرخطر در دانش آموزان نیز کمک می کنند. این مقاله استدلال می کند که آموزش بدون ارتباط عاطفی ناقص است و معلمان باید به عنوان «معماران روابط» در کلاس درس عمل کنند. همچنین، چالش های ایجاد این روابط در کلاس های شلوغ و راهکارهای تقویت سواد عاطفی معلمان مورد بحث قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

رابطه عاطفی ، معلم و دانش آموز ، یادگیری ، دلبستگی در مدرسه ، امنیت روانی ، یادگیری اجتماعی-عاطفی.