بررسی تاثیر استفاده از سیستم های آموزش تعاملی (Interactive Learning Systems) بر یادگیری مفاهیم ریاضی در دبستان

این مقاله به بررسی تاثیر فزاینده و چندبعدی سیستم های آموزش تعاملی (ILS) بر فرآیند یادگیری مفاهیم ریاضی در دانش آموزان دوره دبستان می پردازد. با توجه به ماهیت انتزاعی برخی مفاهیم ریاضی و چالش های سنتی موجود در تدریس آن، سیستم های تعاملی با ادغام عناصری چون شبیه سازی، بازخورد فوری، بازی وارسازی و شخصی سازی، پارادایم جدیدی را در آموزش ریاضیات پایه رقم زده اند. یافته های این پژوهش که مبتنی بر تحلیل مطالعات کتابخانه ای و مرور نظام مند تحقیقات میدانی است، نشان می دهد که این سیستم ها از طریق درگیرسازی فعال حس های مختلف، ارائه بازنمایی های پویا و چندحسی از مفاهیم (مانند کسرها، هندسه و عملیات پایه)، و ایجاد محیطی کم استرس و مبتنی بر کشف، به طور معناداری موجب تقویت درک مفهومی، افزایش انگیزش و خودکارآمدی ریاضی، و پایداری بیشتر یادگیری در مقایسه با روش های متعارف می شوند. با این حال، استقرار اثربخش این فناوری ها با چالش هایی از قبیل دسترسی نابرابر، نیاز به توسعه حرفه ای معلمان، و خطر سطحی شدن یادگیری در صورت طراحی ضعیف مواجه است. مقاله حاضر ضمن تبیین مکانیسم های تاثیر ILS بر اساس نظریه های شناختی و ساختارگرایی اجتماعی، راهکارهایی برای یکپارچه سازی هوشمندانه این ابزارها در بافت آموزشی ارائه داده و بر نقش مکمل و راهبردی معلم تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

سیستم های آموزش تعاملی ، یادگیری ریاضیات دبستان ، فناوری آموزشی ، درک مفهومی ، بازی وارسازی ، شخصی سازی یادگیری ، یکپارچه سازی فناوری ، نظریه شناختی