خلق فضای یادگیری دانش آموزمحور: راهبرد تلفیق حرکت و فناوری برای غنی سازی تدریس مشارکتی در کلاس درس آینده نگر

تحولات سریع قرن بیست و یکم، نظام های آموزشی را به سمت بازنگری در روش های سنتی تدریس سوق داده است. این مقاله با هدف بررسی راهبردهای تلفیق حرکت و فناوری برای خلق فضای یادگیری دانش آموزمحور در کلاس درس آینده نگر تدوین شده است. رویکرد حاضر بر این فرض استوار است که ترکیب فعالیت های بدنی با ابزارهای دیجیتال، می تواند مشارکت دانش آموزان را افزایش داده و یادگیری عمیق تری را رقم بزند. روش این پژوهش توصیفی-تحلیلی است و با مرور پیشینه پژوهش های معتبر بین المللی، به تبیین نقش فناوری های نوین در تعامل پذیری و یادگیری چندحسی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که تلفیق حرکت و فناوری، نه تنها انگیزه درونی دانش آموزان را ارتقا می دهد، بلکه مهارت های اجتماعی و شناختی آنان را نیز توسعه می دهد. در نهایت، این مقاله پیشنهاد می کند که معلمان باید به عنوان تسهیل گران یادگیری، از پتانسیل های این رویکرد برای غنی سازی تدریس مشارکتی بهره ببرند تا کلاس درسی پویا، تعاملی و سازگار با نیازهای نسل آینده شکل گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری دانش آموزمحور ، تلفیق حرکت و فناوری ، تدریس مشارکتی ، کلاس درس آینده نگر ، یادگیری چندحسی.