نقش والدین در روابط اجتماعی دانش آموزان در محیط مدرسه

روابط اجتماعی دانش آموزان در محیط مدرسه یکی از مهم ترین ارکان رشد و تکامل شخصیت آنان محسوب می شود که به طور مستقیم بر موفقیت تحصیلی و سلامت روان تاثیرگذار است. خانواده به عنوان اولین و مهم ترین نهاد اجتماعی، نقشی انکارناپذیر در شکل گیری مهارت های اجتماعی، سبک های دلبستگی و نحوه تعامل کودک با همسالان ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی ابعاد مختلف نقش والدین در روابط اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. روش این پژوهش توصیفی-تحلیلی و با مرور پیشینه و منابع معتبر علمی صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که سبک فرزندپروری مقتدرانه، حمایت عاطفی، ارتباطات کلامی موثر و نظارت معقول والدین، همبستگی مثبت و معناداری با بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان دارد. در مقابل، سبک های فرزندپروری مستبدانه یا سهل گیرانه می تواند منجر به بروز مشکلات رفتاری و انزوای اجتماعی در مدرسه شود. نتیجه گیری حاصل از این مقاله حاکی از آن است که توانمندسازی والدین و آموزش مهارت های زندگی به آنان، راهکاری اساسی برای ارتقای سلامت اجتماعی دانش آموزان در مدارس است.

کلیدواژه ها:

روابط اجتماعی ، دانش آموزان ، نقش والدین ، سبک فرزندپروری ، مدرسه ، مهارت های اجتماعی